tanha

كاش مي شد هر كس براي خودش يك گوشه ي دنج داشت، گوشه ي دنجي كه اگر روزي خاطره ي بدي آمد و روياهايت را خيلي زود تر از آنكه بتواني بگيريشان از تو ربود بروي آنجا و سرت را محكم تكان بدهي و كسي نگويد بچه جان مگر خل شده اي؟! جايي كه حتي خودت وقتي عاقل مي شود مزاحم اوقات شريف و غير شريف ات نشود،‌جايي كه اصلا به فكرت خطور هم نكند كه عاقل شوي چه رسد به اين حرف ها!اما حيف دنيا زيادي كوچك است هر گوشه هم كه بروي مادرت گيرت مي آورد كه: بهاااااااااااااااااااااااااااااار تو هنوز لباساتو پهن نكردي؟!!!!!!ه