tanha
Sunday, March 11, 2007
من از این به بعد اسمم نسیمه. یا نه علیرضاس، یا شاید امیر. فرقی می کنه؟ من چقدر اسمم هستم؟ دیروز آریا گفت که از این به بعد قلاب ماهیگیریش شمشیره چون اون اسمشو عوض کرده. چه مقدار از تفکر ما در مورد چیزها به اسم هاشون برمی گرده؟ ما بیشتر به نام ها فکر می کنیم تا واقعیت چیزها و اسم هر چیز اون چیزیه که ما می خوایم اون باشه نه اونی که واقعا هست (چه جمله بدی شد!) این یک حقیقت ابتدایی و ساده هست. چرا من انقدر بزرگش می کنم؟!1
posted by baharnarenj at 11:12
5 Comments:
salam.
"che razist nahofte dar zibayi. gole sorkh ba har name digari niz in chenin niku buyide mishavad"
William Shakespeare
hich haghighate pichide yi vojud nadare. ma chon dorost negah nemikonim rah haye residan ro pichide hes mikonim
rasti ba ejaze linketan mikonam
doroste asami kheili tasavire zahnie maro tahte tasir gharar midan..vali masalan fek kon sme man az aval jamedadi bood..vali bazam to mano hamin joori ke alan mishnasi mishnakhti..a'dat !
dar zemn sme jamedadi nasim bood:D
يه جايي تو يه داستاني از كتاب " من داناي كل هستم" يه بازي هس كه اسم چيزا رو عوضي ميگن و اينا ... (بقيشو خودتون بخونيد بهتره) ... بعد از يه مدت همه چي عادي ميشه ... به نظر من بر عكسه ... يعني اين چيزان كه تعيين ميكنن علاقه ي تو رو به اسماشون ... مثل باران
روزای بارونی همه میگیم که عاشق بارونیم
روزایی که برف میاد همه میگیم که عاشق برفیم
وقتی سال نو میشه میگیم که عاشق بهاریم
تابستون که میاد میگیم عاشقشیم
وقتی پاییز میشه عاشق رنگ زرد و دلتنگیاشیم
زمستون که میشه عاشق تنهائیاشیم
خلاصه خودمونم نمی دونیم که چی می خوائیم و اصلا چی میگیم
نتیجه این میشه که خودمونو مسخره کردیم و گذاشتیم سرکار
حالا که اینطوریه چه اشکال داره که منم مسخرتون کنم؟
سال نوتون مبارک
Post a Comment
<< Home