tanha

من خرم تو خری او خر است ما خریم شما خرید آن ها خرند

سوال: مگه خر بده؟

.توضیح: ما اینجا تن ها نیستیم، من اینجا تنها هستم

من تنها را امروز در تنهایی به روز می کنم (سوال: کدام روز؟).ه

صبح که علیرضا بیدارم کرد ساعت سه و کمی و شاید بیش از کمی بود. من بلند شدم و چراغ خانه ی توی در کمد خاموش شد. ترسید از من به گمانم یا فکر کرد شاید مرا ترسانده باشد. بعد ما گفتگویی کردیم و من در میان گفتگو فکر کردم که انگار همین الان است وقتش، و تو بیدارم کرده ای که آخرین حرف از این دست را با هم بزنیم. بعد کودک ترسید یک مقدار و گفت: اوه! فکر کنم اشتباه می کردم! او نمی دانست که او نبوده که این را می خواسته بلکه من بودم. من به کودک خندیدم، نه که از قصد بخندم ها! کودک هم آزرده نمی شود البته. می دانم این یک مورد را. من گفتم: می دانی که حرف حرف توست. ماییم دیگر! همین طوری هستیم. اما نه فکر کنی راضی نیستم ها! اما به گمانم خواستی آزمایشی کرده باشی ببینی چه می کنم. مطمئنم که روبرویم بود و تنها آدمی که آرامم کرد- از آن رو که تو نیستی- همانی بود که در پایان حرفهایمان به او هم صبح بخیر گفتم.می دانم که می دانی. سردم بود ملتفت که هستی. وقتی دوباره برگشتم و چشم هایم را بستم خنده اش توی گوشم پیچید! من گفتم آه! تا حالا ندیده بودم کسی اینطوری بخندد. من دوستش دارم و فکر می کنم خودش هم این را می داند آخر همه اش پیش توست تو به اش گفته ای تا حالا حتما. من گفتم: خوب نیست راه بروی و به دیگران بخندی، گیرم من به خودم بخندم تو چرا؟ اما تا آن موقع به یقین رفته بود. بعد گرمم شد و بعد هیچ...........ه