tanha

هوی! با همتونم. چرا من اصلن شماها رو نمی فهمم؟ لذتاتونُ درک نمی کنم. وقتی با آب و تاب در مورد یه نفر حرف می زنین بعد من فک می کنم یارو چه باحاله بعد میام می بینم نه بابا خبری نیست گیج می شم. چرا من نمی تونم احساس کنم یکی خیلی باحاله؟ چرا من نمی تونم جوجوی درون و فوفوی درونمُ جدا کنم؟ من وقتی با جوجه های خونمون بازی می کنم یا باهاشون قصه می خونم همونیم که داره با استاد قاطی دار بحث می کنه یا سر حراست داد می زنه. چرا به نظر من یه ماگ نسکافه انقدرام بامزه نیست؟ اه اه. هیچ نمی فهمم. یا من زیادی معمولیم یا شماها زیادی مخصوصین؟